„Rośliny polecane do uprawy w gospodarstwach ekologicznych” Pajdzik, Skubis, MODR, Karniowice 2016 - recenzja

„Rośliny polecane do uprawy w gospodarstwach ekologicznych” to niewielka broszura wydana w 2016 roku przez Małopolski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Karniowicach. Mimo niewielkiej objętości znaleźć można w niej sporo informacji, które mogą być interesujące nie tylko dla właścicieli gospodarstw ekologicznych, ale również dla osób prowadzących przydomowy ogród użytkowy.

„Rośliny polecane do uprawy w gospodarstwach ekologicznych” – podstawowe informacje

Publikacja została opracowana przez Jana Pajdzika i Macieja Skubisa i wydana przez Małopolski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Karniowicach w 2016 roku.

ISBN: 978-83-64594-51-9

W przeciwieństwie do poprzednio recenzowanej książki „ABC ogrodnictwa”, nie jest to obszerny poradnik. To niewielka, licząca zaledwie kilkadziesiąt stron broszura, której głównym celem jest przedstawienie mniej znanych gatunków roślin owocowych, które mogą być uprawiane w gospodarstwach ekologicznych.

Opisy uprawy jakich roślin znajdują się w broszurze?

Autorzy opisują bez czarny, jagodę kamczacką, aronię, różę owocową, rokitnik zwyczajny, pigwowiec japoński, pigwę pospolitą, dereń jadalny, malinę, jeżynę bezkolcową, kalinę koralową oraz śliwę japońską.

Autorzy nie wybrali tych roślin przypadkowo. Duże znaczenie miało ograniczenie kosztów związanych z ochroną roślin oraz możliwość uzyskania stosunkowo dużych przychodów z niewielkiej powierzchni gospodarstwa. To podejście jest dla mnie szczególnie interesujące, ponieważ bardzo dobrze pasuje również do przydomowych ogrodów użytkowych. Jeżeli dana roślina jest interesująca dla niewielkiego gospodarstwa, to może być również dobrym wyborem dla osoby, która ma niewielką działkę i chce uzyskać z niej własne owoce bez tworzenia dużej, towarowej plantacji.

Mimo niewielkiej objętości broszury opisy poszczególnych roślin zawierają całkiem sporo informacji. Przy każdym gatunku znajduje się opis rośliny, informacje o jej wartościach odżywczych, wymaganiach glebowych i uprawie. Autorzy przedstawiają również polecane odmiany, informacje dotyczące rozmnażania oraz ochrony roślin. W przypadku gatunków, które tego wymagają, opisano również cięcie i formowanie.

Szczególnie cenię sobie informacje dotyczące rozmnażania roślin. W wielu współczesnych poradnikach można znaleźć informacje o tym, jak posadzić czy pielęgnować daną roślinę, ale znacznie rzadziej autorzy dokładniej opisują, jak samodzielnie uzyskać kolejne rośliny. Tutaj takie informacje się pojawiają, co moim zdaniem jest dużą zaletą.

Autorzy podkreślają, że przy produkcji na niewielką skalę warto pomyśleć nie tylko o sprzedaży świeżych owoców, ale również o ich przetwarzaniu. Dzięki temu można ograniczyć straty, a jednocześnie uzyskać produkt o większej wartości, na przykład w postaci tłoczonego soku czy innych przetworów.

Czego brakuje mi w tej publikacji?

Największym minusem tej publikacji jest jednocześnie jej największa zaleta, czyli niewielka objętość. Autorzy skupili się na konkretnych gatunkach i przekazali najważniejsze informacje dotyczące ich uprawy. Dzięki temu broszura jest czytelna i nie jest przeładowana treścią. Z drugiej strony przez taką formę zabrakło mi trochę szerszego spojrzenia na prowadzenie ekologicznego sadu.

Jak wspominałem już w poprzedniej recenzji, osobiście najbardziej cenię poradniki, które pokazują gospodarstwo jako całość. W przypadku tej publikacji nie oczekuję oczywiście takiego podejścia, ponieważ jej zadaniem jest przede wszystkim przedstawienie mniej znanych gatunków. Mimo wszystko chętnie przeczytałbym więcej o dbaniu o glebę w takim ekologicznym sadzie, jej żyzności czy sposobach ograniczania problemów z chorobami i szkodnikami. Autorzy często podkreślają wysoką odporność poszczególnych gatunków, co jest niewątpliwie ważną informacją. Brakuje mi jednak trochę bardziej praktycznego pokazania, jakie choroby i szkodniki mogą mimo wszystko wystąpić, jak rozpoznać ich objawy oraz w jaki sposób można im zapobiegać.

Czy warto sięgnąć po tę publikację?

Moim zdaniem tak. Nie jest to oczywiście książka, która pozwoli nam od podstaw zaplanować i prowadzić ekologiczny sad. Jest zdecydowanie za krótka, aby pełnić taką funkcję. Traktowałbym ją raczej jako uzupełnienie wiedzy i źródło inspiracji do poszerzenia ogrodu o mniej popularne gatunki.

Dla osoby prowadzącej przydomowy ogród użytkowy może być to dobry punkt wyjścia do zastanowienia się, czy zamiast kolejnej popularnej rośliny nie posadzić czegoś trochę mniej oczywistego.

Moja ocena „Roślin polecanych do uprawy w gospodarstwach ekologicznych”

Doceniam przede wszystkim starania autorów, aby zebrać w jednym miejscu informacje o mniej znanych gatunkach roślin owocowych i pokazać ich przydatność w niewielkich gospodarstwach. Dużą zaletą jest również to, że przy poszczególnych gatunkach znalazły się informacje dotyczące ich rozmnażania.

Broszura jest czytelna, przejrzysta i konkretna. Jej największym ograniczeniem jest niewielka objętość, przez co zabrakło trochę szerszego spojrzenia na prowadzenie ekologicznego sadu, szczególnie w zakresie gleby oraz praktycznej ochrony roślin. Jest to krótka, ale inspirująca publikacja, do której warto zajrzeć, jeżeli interesują nas mniej popularne rośliny owocowe i ich uprawa w przydomowym ogrodzie użytkowym.

Moja ocena: dobry plus!